Motel Mozaïque 2006

Op vrijdag 14 en zaterdag 15 april vond het jaarlijkse festival Motel Mozaïque plaats in Rotterdam. Ondergetekende was samen met de jullie allen bekende Bas en misschien wat minder bekende – maar niet minder illustere – Julian aanwezig op dit muziekfestijn. Bas heeft mij gevraagd om een review te schrijven van de bands die we allemaal gezien hebben, bij deze!

Beginnen bij het begin dan maar.

Het begon allemaal op vrijdag 14 april. De echte aftrap was om 20.00u, maar vanwege de lange rij die er bij de ingang van rocktempel Nighttown stond waren wij iets later binnen. Op naar het eerste bier en de eerste band dan maar… We trapten af met het eerste onbekende bandje van de avond:

Mazarin

21.00u in de Basement - Nighttown

De zanger van de band – met baard – vertoont enige gelijkenis met andere frontmannen met baarden. (Ik noem een zanger van Grandaddy, gespot op Werchter 2003). En wat een fijne muziek speelt hij! Kippevel vanaf moment één dat we een voet in de ‘Basement’ zetten. De muziek past prima in het kader van ‘indie rock’ en is ook nog eens erg aanstekelijk. De avond begint dus al goed! Na het optreden nog even wat bier halen en op naar de ‘Main hall’ waar de volgende band gaat spelen.

Battles

22.00u in de Main hall - Nighttown

Het doek gaat open, midden op het podium en vooraan staat een drumstel, daarnaast een tweetal toetsenborden en drie gitaren. Er komen vier mannen het podium op, en wat je al niet aan gezichten kunt aflezen. Drie jonge ventjes en zo’n dertiger die vast naast muziek maken een oersaaie kantoorbaan heeft (die doet vast iets in het bankwezen). Allevier overigens duidelijk Amerikanen, dat lees je er vanaf. “We are Battles en we’re from New York”, wat zeg ik je? De man met het chagrijnige hoofd kruipt achter het drumstel. De eerste noten op de gitaar worden aangeslagen en meteen wordt er een breakbeat op het drumstel ingezet. Fantastisch (van tosti’s zeg je?)! Battles is eigenlijk de verwezenlijking van ‘post-rock’ (alsof er na rock nog iets is… Toch wel dus!). Onnavolgbaar geniaal en bijzonder catchy op sommige momenten. Met veel verve weten ze een show op touw te zetten die energiek en haast psychotisch is.

Hoogtepunt: een van de gitaristen pakt de microfoon en gaat beatboxen.

Conclusie: Something like you’ve never heard before…

65daysofstatic

begonnen om 22.30u in de Basement, gezien vanaf 23.00u

Ook ‘postrock’ en een muur van geluid. Veel ondefinieerbare herrie maken lijkt het motto van deze band. De zanger lijkt een beetje op een jonge Thom Yorke met lang haar maar verder lijkt de muziek niet op Radiohead. Misschien te kort gezien om een goede impressie te krijgen maar ik herinner mij vooral de pijn in m’n oren toen we weer verder trokken (goed teken dus?). Nog een biertje dan maar?

We Are Scientists

23.45u in Main Hall

Voor mij de meest bekende band van de avond. Luister het album ‘With Love and Squalor‘ al een tijdje en vind het best een aardig album. Ze zijn met zijn drieën en in een gebruikelijk format: gitaar, bas en drumstel. De bassist is de enige die een beetje een vergelijkenis vertoont met een wetenschapper, getooid met een geeky bril met zwart montuur. We Are Scientist hebben zelfs een hitje gehad met hun single ‘Its A Hit’ (what’s in a name). Eerlijk gezegd viel het optreden me een beetje tegen. Ze speelden het album wel goed na, maar er zat geen fut in hun optreden. Of het aan het geluid lag (te zachte zang) of dat ze gewoon niet zo gedreven waren laat ik in het midden maar er werd na ieder liedje in ieder geval wat lauw geapplaudiseerd door het daar aanwezige publiek.

Hoogtepunt: Niet de hit ‘Its A Hit’ maar ‘Callbacks’

Conclusie: grote tegenvaller omdat ik veel meer van ze verwacht had, ze kregen het publiek niet mee en wisten hun – overigens vrij aardige – liedjes niet over te brengen. Live voegden ze dus niks toe, vanavond dan.

Op naar de Schouwburg waar ook muziek werd gemaakt (vergeet dat biertje voor onderweg niet…)

Mogwai

00.30u in de Grote Zaal - Schouwburg

Leuke zaal hoor de ‘Grote Zaal’ maar ze hebben er geen tap, je mag er zelfs helemaal niks drinken en je mag er niet roken (maar dat doe ik lekker toch!). Hadden we nu toch maar een biertje voor onderweg meegenomen… Want het schijnt nogal vaak voor te komen dat de soundcheck bij Mogwai wat aan de lange kant is. Ook vanavond geen uitzondering. Wachten, wachten en nog eens wachten. Perfecte moment om even wat nieuwe danspasjes uit te vinden op de gladde vloer van de Schouwburg. Uiteindelijk komen de zes bandleden van Mogwai dan rond de klok van enen toch het podium op. Drie gitaristen, één bassist, een toetsennier en een drummer, dat belooft wat. Ik was zelf al iets langer bekend met Mogwai dus wist wat me te wachten stond. Ze beginnen goed met het eerste nummer van hun nieuwe Cd ‘Mr.Beast‘, ‘Auto-Rock’. Wat kunnen ze prachtig opgebouwde epische nummers spelen. De drie gitaren zorgen voor een muur van geluid maar zijn goed afzonderlijk te herkennen. Maar het werd toch al wat laat toen ze eindelijk op gang kwamen, waarvoor ze zich wel excuseerden. “Thank you for staying up so late”, aldus de kale dwerg met gitaar (misschien was het wel de frontman) die enige gelaatsgelijkenissen vertoont met Dave uit de serie ‘Lost‘ (aflevering 18 van seizoen 2 voor de liefhebbers). Toch kon dat het bierloze en vermoeide publiek niet helemaal gelukkig stemmen, daar komt nog bij dat de Schouwburg nogal gehorig is zodat iedereen de zatlap kon horen die riep: “Show some f*cking inspiration, aight!”. Heel vervelend natuurlijk, gelukkig greep Julian meteen in door zich om te draaien: “Wie zei dat? Hé, ga eens weg!”. Heel gaaf natuurlijk.

Hoogtepunt: Als slagroom op de spreekwoordelijke taart, als koffie na de maaltijd (en nog meer van dat soort clichématige uitspraken, ad infinitum) speelden ze het fantastische nummer ‘Glasgow Mega-Snake’, het beste nummer van ‘Mr.Beast’.

Conclusie: Ze kunnen heel erg mooie liedjes spelen, dat Mogwai. Jammer dat ze zo laat waren geprogrammeerd en dat er geen bier was…

Je merkt het al. Het was weer eens laat geworden. Mogwai hield er rond tweeën weer mee op maar wij nog niet. Eerst nog even afpilsen in de Schouwburg, waar weer eens heerlijk met vrouwen werd gediscussierd. Dan weer terug naar Nighttown om nog even verder door te pilsen en uit te dansen. Een geslaagde eerste avond van Motel Mozaique, me dunkt!

Yours Truly,

Klaas

Dit bericht is 2 jaar en 4 maanden geleden geplaatst, te weten op dinsdag 18 april 2006 om 19:25 uur, in de categorie Muziek. Het is niet mogelijk om op dit bericht te reageren.